Allah bize yeter, O ne güzel vekildir.

Başarım ancak Allah'tandır, O'na güvendim; O'na yöneliyorum Var olmak acıtır. Yok olanın acısı da acıyanı da yoktur. Yoklukta kalan biri yokluğuna yanmaz, yokluğunun farkında olamaz. Belli ki şimdi burada yoklukta kalanın yokluğuna yanmayacağını yine var olmak sayesinde anlıyoruz. Varlığımız, yokluğumuzun değil, varlığımızın tercih edildiğinin belgesidir. Varlıkta şenlik de vardır hüzün de: Kanatları kırılır kuşların, gövdeleri sarsılır ağaçların, renkleri solar menekşele

“İncinmişsin dedi” diyenin yeni haberi oldu kırılganlığından. Eski bayat haberlerin efsunundan uyandı.

Her hâl geçicidir.

elif

Hiç

Gönüllerdeki dertlere şifâdır.

Gevşemeyin, hüzünlenmeyin. Eğer (gerçekten) iman etmiş kimseler iseniz üstün olan sizlersiniz.

aşık der inci tenden, incinme incitenden, kemâlde noksan imiş, incinen incitenden

ODUN YANAR KÜL OLUR / INSAN YANAR KUL OLUR

EL-HAMDÜLILLAHI ALÂ KÜLLI HÂL SIVEL KÜFRI VED-DALÂL

EYVALLAH

MEVLÂ GÖRELIM N’EYLER / N’EYLERSE GÜZEL EYLER

“Yâ Hû” hitabında saklı her teselli. Bu sessiz akışın dibinde saklı sırdır ‘Hû’. Feleğin sayısız çarkının ahenginin fısıltısıdır ‘Hû’. Bu yeryüzü yalnızlığının perde ardını dolduran umuttur ‘Hû’. Görünenlerin gösterdiği görünmeyenin ünvanıdır ‘Hû’. Öteye b/akıştır. Varlığa kanmayıştır.

Keyif, an’da olmaktır. An’ın sonsuzluğun tohumu olduğunu bilerek var olmaktır. Belki de şimdilerde “mindfulness” diye bildiğimiz “bilinçli varoluş”un nüvesidir. Hayatın iniş çıkışlarına kapılmadan, geleni de gideni de keyifle seyreden olmaktır.

ve hüve meaküm eyne mâ küntüm

HOŞÇA BAK ZÂTINA KIM ZÜBDE-I ÂLEMSIN SEN/ MERDÜM-I DÎDE-I EKVÂN OLAN ÂDEMSIN SEN.

ve izâ maridtu fe huve yeşfîn

VE BEŞŞIRI’S-SÂBIRÎN

Şüphesiz her zorlukla beraber bir kolaylık vardır Bilmez misin ki, kış, kalbinde baharı büyütür. Görmez misin ki sabahın adı gecenin kara gözleriyle yazılır. Hatırlamaz mısın ki yokuş yoksa düze varamazsın.