Allah Yeter, kalan her şey boş hevestir.

De ki Hepsi Allah'tandır.

Ben İşimi Allah'a Havale Ediyorum. Kuşkusuz Allah Kullarını Hakkıyla Görendir.

Dedi ki: “Ben tükenmişliğimi ve hüznümü sadece Allah’a arz ederim; benim bildiğim Allah sizin bildiğiniz [Allah gibi] değil.

Az bela sanma efendi hasedi Mahfeder hasidi kendi hasedi Hayat bir nehir gibi dokunur tenimize. Kendince. Kendi hoyratlığınca. Gerçi alışığızdır suya. Ana rahminde doya doya yüzeriz. Ancak rahimden çıkmak sessiz bir uyumu ardında bırakmaktır.

yâ şâfî

Her hâl geçicidir.

Hiç

Gönüllerdeki dertlere şifâdır.

aşık der inci tenden, incinme incitenden, kemâlde noksan imiş, incinen incitenden

ODUN YANAR KÜL OLUR / INSAN YANAR KUL OLUR

EL-HAMDÜLILLAHI ALÂ KÜLLI HÂL SIVEL KÜFRI VED-DALÂL

EYVALLAH

MEVLÂ GÖRELIM N’EYLER / N’EYLERSE GÜZEL EYLER

“Yâ Hû” hitabında saklı her teselli. Bu sessiz akışın dibinde saklı sırdır ‘Hû’. Feleğin sayısız çarkının ahenginin fısıltısıdır ‘Hû’. Bu yeryüzü yalnızlığının perde ardını dolduran umuttur ‘Hû’. Görünenlerin gösterdiği görünmeyenin ünvanıdır ‘Hû’. Öteye b/akıştır. Varlığa kanmayıştır.

Keyif, an’da olmaktır. An’ın sonsuzluğun tohumu olduğunu bilerek var olmaktır. Belki de şimdilerde “mindfulness” diye bildiğimiz “bilinçli varoluş”un nüvesidir. Hayatın iniş çıkışlarına kapılmadan, geleni de gideni de keyifle seyreden olmaktır.

HOŞÇA BAK ZÂTINA KIM ZÜBDE-I ÂLEMSIN SEN/ MERDÜM-I DÎDE-I EKVÂN OLAN ÂDEMSIN SEN.

ve izâ maridtu fe huve yeşfîn

VE BEŞŞIRI’S-SÂBIRÎN

Şüphesiz her zorlukla beraber bir kolaylık vardır Bilmez misin ki, kış, kalbinde baharı büyütür. Görmez misin ki sabahın adı gecenin kara gözleriyle yazılır. Hatırlamaz mısın ki yokuş yoksa düze varamazsın.